Przyjaciel świata

Przechowywać drugiego w swym sercu oznacza zachowywanie w swojej świadomości obrazu i pamięci o nich jako doskonałości prawdy, którą rzeczywiście są. W każdej zaś duszy zawiera się iskra Światła, która jest Chrystusowym Umysłem – tym całkowitym i doskonałym umysłem, stworzonym na obraz Boga. Przechowywać drugiego w swym sercu to być jego przyjacielem. Przyjaciel zaś to ten, który widzi innych jako Chrystusa w podróży przypominania sobie Chrystusa i utrzymuje ich w tym świetle dopóki oni sami nie będą w stanie utrzymać tego stanu dla siebie.

Przyjaciel nie potępia ani nie osądza. A zatem najwspanialszym stanem świadomości jest bycie przyjacielem świata. Lecz ponieważ nie wiesz, co twój brat lub siostra potrzebuje, to uwalnia cię od ciężaru, jaki się wiąże z przekonaniem, że musisz to wiedzieć. I w każdej chwili podtrzymujesz w sobie zdolność pamiętania naprzód Królestwa, przyjmowania Miłości, przebywania w tym miejscu, w którym Łaska może do ciebie mówić, i dlatego Duch Święty, czyli ta część umysłu, która pozostaje doskonale zjednoczona z Bogiem i jest słyszana wówczas, gdy inne wymiary twojego jestestwa pozostają w stanie pokoju – a pokój wymaga nieprzywiązywania się do świata – ów Duch Święty pokieruje twoimi słowami, gestami, wyborami i decyzjami. Może się okazać, że będziesz mówił, a może się okazać, że będziesz milczał. Nie ma co do tego żadnych odgórnych zaleceń, gdyż każda chwila jawi się jako czysta i nowa. (Droga Mistrzostwa, Wczesne lata, Święta Chwila)

3 Replies to “Przyjaciel świata”

  1. Szukam strony Przemka “Droga do Boga” i nie mogę znaleźć. Co się stało?