Integracja poprzez jeden cel

Gdy pozwalasz, aby Bóg (rozumiany nie jako istota na zewnątrz Ciebie, ale jako Źródło i sedno twego istnienia) stał się twoim jedynym celem, wówczas kończy się złudzenie rozdwojenia, a co za tym idzie – z twego umysłu znikają konflikt i lęk. Gdy Bóg jest twoim jedynym celem, to automatycznie przebaczasz nawet największemu wrogowi, bo myślisz wówczas Umysłem Boga, który nie widzi wrogów ani żadnej formy oddzielenia. Gdy twoim jedynym celem jest Bóg w każdej czynności, którą wykonujesz, to twój umysł spontanicznie doświadcza duchowej, emocjonalnej i fizycznej integracji. Twoim celem nie jest już bowiem zjedzenie śniadania, pójście do pracy, zrobienie zakupów, wyjście na spacer, zajęcia jogi, przeczytanie dobrej książki, spotkanie ze znajomymi czy relaks przed telewizorem. Nie jest nim nawet udowodnienie własnej racji, poczucie się lepiej, uzdrowienie choroby czy rozwiązanie jakiegokolwiek problemu. Celem jest Bóg. A gdy pośrodku wszystkich tych spraw, które dotąd wydawały ci się tak ważne, nagle decydujesz, że twoim jedynym celem jest Bóg, poczucie rozdwojenia natychmiast znika. Przestajesz czuć, że jesteś tożsamością, która ma jakiś osobisty cel. Czujesz Boga, który wypełnia Sobą wszystko. Nie ma w tym żadnego wrażenia odrębności, a więc nie ma i lęku. Czujesz Miłość. Czujesz radość. Nareszcie czujesz siebie.

Dokąd miałbym się udać, jak nie do Nieba? Cóż mogłoby zastąpić szczęście? Jakiż dar mógłbym przedkładać nad pokój Boży? Jakiego skarbu miałbym szukać i znaleźć, i zachować, a który mógłby równać się z moją Tożsamością? I czy wolałbym żyć w lęku aniżeli w miłości?

Ty jesteś moim celem, Ojcze. Czegóż, jak nie Ciebie, mógłbym pragnąć? Jakąż inną drogą niż tą, która wiedzie do Ciebie, pragnąłbym podążać? I cóż, jak nie pamięć o Tobie, mogłoby oznaczać dla mnie kres snów i próżnych namiastek prawdy? Ty jesteś moim jedynym celem. Twój Syn chce być taki, jakim Ty go stworzyłeś. W jakiż inny sposób mógłbym spodziewać się rozpoznać moje Ja i być jednym z moją Tożsamością? (Kurs Cudów, lekcja 287)

One Reply to “Integracja poprzez jeden cel”