Życie, którym jesteś

Jeśli chcesz, możesz sobie teraz zadać pytanie: Czy kocham siebie w pełni?

A jeśli nie, to dlaczego nie? Czy coś mnie powstrzymuje?

Jedyne, co może wydawać się powstrzymywać cię przed kochaniem siebie w pełni, jest niskie poczucie własnej wartości. Każdy, kto ma niskie poczucie własnej wartości, nie kocha siebie w pełni i nie jest w pełni szczęśliwy. Dlaczego? Ponieważ nie wie, kim naprawdę jest.

Skąd się bierze niskie poczucie własnej wartości? Z poczucia winy. Z wiary, że zrobiłeś, coś złego, nawet jeśli nie zdajesz sobie sprawy, czym to coś jest. Dopóki wierzysz, że jesteś winny, próbujesz na wszelkie sposoby udowodnić Bogu lub innym ludziom i światu, że zasługujesz na miłość. Grasz, udajesz, maskujesz się. Próbujesz zapracować na swoje szczęście. Z drugiej strony, gdy wiesz z absolutną pewnością, że jesteś niewinny, nie masz wówczas nikomu nic do udowodnienia. Nie próbujesz zasłużyć na miłość. Nie przejmujesz się opiniami innych. Wiesz, kim jesteś. Znasz swoją wartość.

W jaki sposób przypomnieć sobie swoją prawdziwą wartość? Po prostu zastanów się, czym jest to „coś”, co czuje się winne? Czy to JA, którym jesteś, czy to ŻYCIE, którym jesteś, czy ten POKÓJ, którym jesteś, słowem: czy samo istnienie może czuć się winne?

Jeśli nie masz jasnej odpowiedzi, to zadaj sobie inne pytanie: Czy drzewo czuje się winne? Nie, drzewo istnieje. A jak jest z tobą? Czy ty istniejesz? Czym jest to COŚ w tobie, co istnieje, co żyje? Czy jest to ową kupą przekonań i myśli, jakie masz na swój temat? Dobrze wiesz, że nie. Dobrze wiesz, że  te wszystkie przekonania i myśli nie mają żadnego znaczenia. Ale na chwilę oszukałeś samego siebie, myśląc, że mają jakieś znaczenie. Zapomniałeś, że żyjesz.

A więc przypomnij sobie, że żyjesz. Odetchnij głęboko i powiedz sobie: Żyję! Jestem!

Oto twoja prawdziwa wartość: Życie, którym jesteś. Ono nie ma osobowości ani historii, ani ciała. Dlatego jest nietykalne. Nie można go zmienić, unicestwić ani zranić. Ono jest wieczne. Ono prostu jest. I ty nim jesteś.

Myśli, historia, ciało są jedynie wytworami umysłu. Nie są niczym złym, ale nie są tobą. To tylko zewnętrzna powłoka, ubranie, które chwilowo na siebie włożyłeś. Nawet jeśli zdejmiesz lub zmienisz ubranie, nie wpłynie to na życie, którym jesteś i nie zmieni twojej wartości.

Gdy jednak utożsamiasz się z zewnętrzną powłoką, wytwarzasz w swoim umyśle iluzję życia. Tak, utożsamienie się z wytworami własnego umysłu (ciałem, myślami, historią, światem) nie jest życiem, lecz iluzją życia.

Ale jeśli chcesz, możesz w każdej chwili utożsamić się z Życiem, którym jesteś. Możesz uznać swoją prawdziwą wartość. Możesz pokochać samego siebie na tyle, by nie godzić się na podtrzymywanie złudzenia, jakim jest niskie poczucie własnej wartości. Możesz żyć zamiast udawać, że żyjesz. Możesz postanowić pokochać siebie w pełni. Nie jest to niczym innym, jak przyjęciem prawdy o tym, czym już jesteś.

One Reply to “Życie, którym jesteś”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*